Hayatta her zaman yorulduğum, zorlandığım, bittiğim ve hiçsizleştiğim anlar oluyor. Kalbim ağrıyor, gözlerimden durmadan yaşlar akıyor ve ellerim titriyor. Bitiyorum sanki o andan sonra bir daha var olamayacağım gibi hissediyorum. Çıkış yolu bulamıyorum kendimi kimseye anlatamıyorum ama hala ağlayabiliyorum. Hayatımda tek yolunda giden şey ağlamam olsa gerek ağlamasaydım ağlayamasaydım ölürdüm, zaten şimdi de pek yaşamıyorum ama en azından bedenimi gömmediler değil mi? İnanmak istiyorum. İnanmak istiyorum. İnanmak istiyorum. Yıkılmayacağıma tüm zorlukları aşacağıma ve en çokta mutluluktan ağlayacağıma. 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.