Yaşamak… Ne kadar hafife almışız yaşamayı hep en basite indirgemişiz. Sırf düşmemek için hiç koşmamışız mesela. Dizimiz hiç kanamadı diye hiçbir yaranın iyileşmesine yakından tanık olmamışız. Sevilmek uğruna susmuşuz, vazgeçmişiz bazı gerçeklerden. Peki yarın ölsem, ölsek? İyi yaşadık diyebilir miyiz? Hiç zarar görmemek için fanusa kapatmışsak kendimizi, iyi yaşamayı boş verin yaşadık diyebilir miyiz ki! Hissetmek gerekir birçok şeyi hatta dünyanın en iyi insanı olduğumuzu düşünsek bile bazıları kötü hatırlamalı bizi.  Her ne kadar aynı davransak da başkaları için farklı kelimelere karşılık gelmeli adımız. Hata yapmalıyız, kendi gerçeklerimizin peşinden koşmalıyız. Saatlerce gülmeliyiz vaktinde çok fazla ağladığımız acı olaya. Neden mi? Cevabı çok basit “Yaşadım diyebilmen için.”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.