Çiçeğim diye severdim onu , nasıl aşık olmuştum yada onca insan varken neden onu seçmiştim bilmiyorum ama en son o giderken ve ben acı çekerken onun babama benzediğini fark ettim .Kızlar babası gibi erkekleri severmiş . çiçeğim derdim saçının her telini ayrı severdim kavga edip biten gecelerde üşüye üşüye ağladığımı biliyorum ben, sonraları da barışırdık ama hiç ilki gibi olmazdı , affederdim aynı hataları yalanları tekrarlardı ve ben de hep aşktan kör oluşumdan affederdim . Gerçekten onsuz mutsuzdum ama onunlayken de çok mutlu olduğum söylenemezdi . Çok kırardı beni çok ağlardım çok beklerdim hep acıyı yaşatırdı bana ve ben hep her defasında hiç bir şey olmamış gibi affederdim . Hayatıma 2020 hazirana ayında girdi üzerinden 1 sene geçti . Onun yüzünden çekmediğim acı ailemle etmediğim kavga kalmadı , ne varda onda bu kadar neden ben bu kadar bağlandım kimle tanışsam onun gibi olmuyordu , ona hep mektup yazardım ve şuan bende ona en son veremediğim on sayfa mektup var yakmak istiyorum çok fazla aşk kusmuşum ama yapamıyorum hatıra desemde en acı hatıra çünkü en son beni aldattığını söyledi , oysa o gün buluşmuştuk her şey güzeldi , ama hissediyordum doğru çıktı bugün bizim ayrılalı 50.günümüz .Mektuplar da nasıl pembe mutluluklar nasıl bir aşk okudukça kendime acıyorum . kimse bu kadar sevemez onu , içim paramparça , elli gündür ağlamadığım bir gece bile yok , kabullenemedim gidişini , çok fazla anımız var , el ele geçip gittiğimiz sokaklarda izimiz var , onun dudağında benim izim var nasıl olurda o bir başkasının olur ellerin olur aklım almıyor , ben çok sevmiştim uzakta kalırken işe giderken uyandırmak için ben alarm kurar onu arardım , çiçeğim diye diye mesajlar atardım , o da benim elimi kaldırıp hep öperdi , uzun uzun yazardı , kalbini yerim derdi , gülüm derdi bana , sımsıkı sarardı , çok ağlattın beni çiçeğim be , sokağını bilsemde sana gelemem , aldattın beni , pişman olup gelme affetmekten korkuyorum , neden böyleyim ben affetmemeliyim ama çok özlüyorum , kalbimin derinlerinde en büyük yalan o ama ben hala çok seviyorum , bu kadar aşk beslediğim birini unutamıyorum ve bu normal , sezen aksu ne demişti geçer geçer daha öncekiler ama . Geçseydi sezen o şarkıyı yazmazdı , hiç bir şey geçmez .İnsan sadece alışır , zaman geçer yıllar geçer saçlar ağarır ve o çiçeğim benim karşıma çıkarsa ben bakamam ona , giderim ..çok kez gitmeyi denedim bırakmadı hep düzeldi sandım olmadı işte en son kendi gitti , yaktı benim hayallerimi , anılarımızı yaktı , aşkımızı bu büyük aşkımızı yaktı o .. Hani derler ya gözden uzak olan gönülden de uzaktır . Bu söz bende geçersiz çünkü ben hep şiir gibi aşk yaşamak istemiştim , aşk dediğin kavgalı ayrılıklı olur yanarsın ağlarsın özlersin eğlenirsin biter gider geri gelirsin aşk bence budur en özeli .Öyleydi ama aldatılmayı kabullenemedim , bir başka yar da onun oluşunu onu sevişini kabullenemiyorum , o benim çiçeğimdi kitap aralarına resmimizi koyup gizleyen onu en çok seven bendim .Demekki sevgi yetmezmiş haketmeyene .. o fotoğraflara bakarken kendimi tutamıyorum çok ağlıyorum nasıl da mutluymuşuz diyorum ..Bir daha onunla aynı karede çok mutlu olmamız imkansız .Keşke bana aldatma denen ayıbı yapmasaydı , sevseydi çok sevseydi ne olurdu , ne olurdu ? ….Aşk canımı çok yaktı ,hissizleştim kalakaldım tek başımaydım yanımda sadece dört duvar vardı üstüme geldi saatlerce boşluğu izledim sadece düşündüm . Kendimi halden hale girişlerimi acılarımı endişelerimi her şeyimi düşündüm değermiydi diye sordum .Günlerce ağladım her sabah aklımdaydı rüyalarıma girdi uyandım sağa sola döndüm ama yoktu kabullenemedim alışamadım böyle olamazdı böyle olmayacaktı her şey bir mesajla bitmiş olamazdı ben yıllarımı vermiştim ona , peki o bana ne vermişti . Hiçbir şey . Kaldım kendi kendime, yalan aşıklarla yalan hayatlara ona , aşk acısı zamanla fiziksel acıya dönüşürmüş , fiziksel acı için ilaç aşk acısı için yeni aşk . Olmasa da eller onun gibi sevemesem de ben kimseyi denerim , benzeyen olur belki saçı gözü yüzündeki bene kadar benzeyen sevebilirdim belki seni sevmeseydim en başta , herkesi sevebilirdim .. En son çiçeğim dedim , kimseye demedim ondan sonra ,çiçeğim vardı bir zamanlar , tenine rüzgar değmesin diye sımsıkı sarıldığım , resmine saatlerce baktığım , adına sayfalarca şiir yazdığım çiçeğim vardı benim , öldürdü kendini . Öyle bıçak la silahla yapmadı , bir  mesajıyla yaptı bunu , ve benim çiçeğim vardı , kokusunu bile unuttuğum çiçeğim öldü .

author-avatar

rella Kimdir?

aç bir çocuğun yemeğe koştuğu gibi temiz bir kağıt görüncede ben koşuyorum .Yazdıklarımı saklamak benim borcum gibi hissediyorum tek dileğim yazdıklarımın ömür boyu kalıp ben bu dünyadan göç etsem de kalması ve sayfalarım sararmış halde bulanların onları okuması ..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.