Burada her şey hafif bir esintiyle hareket ediyor gibi—otlar, bulutlar, hatta renkler bile. İki farklı sahnede iki farklı kadın, ellerinde şemsiyeleriyle güneşin altında dolaşıyor. Ne aceleleri var ne de bir hedefleri; sadece günün içine karışmış gibiler.

Çiçeklerin arasında yürürken durup gökyüzüne bakmışlar sanki. Ne konuşmalar duyuluyor, ne bir telaş. Sanki “biraz yavaşla” diyen bir yaz öğleden sonrası gibi.