“İki parmağının ucunu gözüne koy. Bir şey görebiliyor musun dünyadan? Sen göremiyorsun diye bu alem yok değildir.”    -Mevlana

   Görmediğimiz ne çok şey var aslında… Belki görmek istemediğimizdendir. Oysaki bazen görmek istesek de göremiyoruz bazı şeyleri… Birçok şey oluyor, görmüyoruz, farkında olmuyoruz. Aslında gördüğümüz şeyler dışında görmediklerimize baksak, onları görsek, belki de çok şey değişir hayatımızda. Bazen bir kişiye, bazen bir yaşanmışlığa odaklanınca hayat duruyormuş gibi davranıyoruz. Sanki başka hiçbir şey yok etrafta. Olup biten her şeyi yok sayıp ona bakıyoruz, onu görüyoruz, onun için yaşayıp onun için nefes alıyormuşuz gibi… Ta ki başka şeyleri görmeyi başlayana kadar. “Oh be, dünya varmış!” diyoruz, sanki daha önce yokmuş gibi… 

   Evet, o dünya hep var ve hep dönüyor. Hep orada ama görmek istemiyoruz. Asla odak noktamızdan dönmüyoruz ve bu da mutsuzluk doğuruyor. Asıl yapılması gereken kötü şeyler olurken başka şeyleri de görebilmek… Kötü anımız geçtikten sonra bunu anlasak ne olur ki? Zaten yaşayacağımızı yaşadık, üzüldüğümüz kadar üzüldük, sonrasında dünyayı görsek ne… En kötü zamanında, dünyanın diğer yarısını görebilmeli insan. Başka mutluluklar olduğunu, belki de başka sorunlar olduğunu anlayabilmeli, umut bağlayabilmeli… Etrafında olanlardan, o an yaşadığından daha önemli şeyleri görmeli çünkü biz göremiyoruz diye bu sorunlar, bu mutluluklar yok değil… Hedeflerimiz, hayallerimiz yok değil… Kötü zamanlar geçince bizimle kalacak olanlar yine iki üç saniyelik mutluluklarımız, sonu gelmeyen hayallerimiz ve gerçekleşmeyi bekleyen hedeflerimiz olacak. Yaşadığımız en ufak bir kötü durumda yarınlarımızı çöpe atmamak gerekir. Bugünümüzü karalamamak, yok etmemek gerekir. Kötü olan her şey geçiyor. Tabii yaşanmışlıklar kalıyor… Ama geri dönüp onlara üzülmek yerine bugünümüzü güzelleştirmemiz lazım. Akıldan çıkmayan bir sürü kötü anı ve zaman var; bunlara takılırsak hayatı yaşayamayız. Dünümüzü unutmamak sadece aldığımız dersler için geçerli olmalı; yoksa geri dönüp de üzülebileceğimiz çok şey var… Herkesin var! Bizim yaşatmamız gereken şeyler bugünümüz ve yarınlarımız.

   Onları en iyi şekilde, geçmişte aldığımız derslerle yaşayıp zamanımızı güzel değerlendirmek gerekir. Diğer türlü, yani sürekli düşünerek içimizi çürütüp vaktimizi öldürürüz ve olumlu şeyleri göremeyiz. Dünümüzden çıkardığımız şeylerle, bugünlerimizi yaşamamız lazım…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.