İnsan düşünceleri ile vardır.

Nasıl mı?

İzin verin anlatayım…

Mesela bir salon davetinde en iyi derilerden cam gibi parlayan ayakkabılar, en kaliteli kumaşların ipekten ipliklerle dikildiği elbiseler içerisinde şangırtı seslerinin birbiri ile yarıştığı eşsiz kadehleri şerefinde kaldırılacak kişi olmak işte bu düşünmektir. Cümleler ardı ardına sıralayıp noktasını koyduğunda gelen ve içinde hayranlık ile takdir barındıran alkışlara atfedilmek işte bu da düşündürmektir.

Hem Margarita olacak değil ya!

Soğuk bir avluda gece karanlığı gibi gözlerine çökmüş nemli çaput penceresiz dört duvar arasına koyulmuş ruh gibi sıkarken ensenden, şakırdayan kurma kolu sesleri ve onların geldiği ölümün habercisi namluların gördüğü belki ilk değil ama kesinlikle son olmayacak kişi olmak işte bu düşünmektir. Dimdik başına nişan almış doğruluğundan korkulan sözlerin kinlendirdiği gözlerin ve onların endişe ile titreyen parmakların tetikteki son hareketine hedef olmak işte bu da düşündürmektir.

Düşünmek  bazen yeni bir başlangıç bazense bir son olur ama insan ister başta olsun ister sonda hep düşünceleri ile var olur.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.