Biriyle konuşurken gerçekten dinler misin?
Acımasız bir şekilde dinleyen bir arkadaşım
var. Aslında söylediğin her kelimeyi önemli
bir şey olarak görüyor ve böyle dinleyen bir
arkadaşın olduğunda kelimeler yepyeni bir
anlam kazanıyor. Onun için onun yanında
her zaman rahat konuşamam ağızımdan
çıkan her kelimeyi süzgecimden geçirmem
gerekir ya da konuşmadan önce cümleyi
kafamda oluşturmam gerekir açıkçası
onunla sohbet ederken bir kasılırım, ama bu
bir yandan da gerçekten dinleyen birisinin
olması bana mutluluk verir. Aslında buna
üzülmeliyim çünkü eskiden insanlar
birbirlerini dinliyorlardı bu bir endişe ya da
dert değildi, demek istediğim cidden
dinliyorlardı ama günümüz insanları ben
dahil, dinlemiyoruz. Zira o kişiye değer
verecek kadar müsait değiliz ya da biz öyle
sanıyoruz açıkçası bunlar boş telaşlar 10
yıllık en yakın dostunu dinlemeyip kariyer
peşinde bir telefon geliyor ve toplantıya
koşuyorsun oysaki o dostun olmasa lise
yıllarını arkadaşsız geçirip depresyona
girecek ve ardından çok çalışıp buralara
gelemeyecektin. Biliyorum, bu örnek biraz
göreceli olsa da böyle evet, gerçekler her
zaman acı vericidir

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.