Gördüğüm en güzel gözler değildi gözleri.  Şimdiye kadar daha nice gözler görmüştüm beni hayran bırakan.  Ama baktığımda kendimi gördüğüm gözler sadece onunkilerdi. Mavi değildi ama hep mavi gözlüm oldu benim için gökyüzüne hep o şekilde anlattım onu. Hani bir yaz sabahı gün yeni doğmuş serin sulara bırakmış kendini uzaklara açılırsın kendini denize bırakırsın ya işte öyle gözleri vardı. Kendimi ona bırakıp uzaklara daldığım o bakışlardı işte beni etkileyen.
Duyduğum en harika ses değildi belki sesi ama ismimi ondan duymak hoşuma giderdi. Adımın en çok yakıştığı ses melodi onunkisiydi.
Rastladığım en yumuşak pamuk gibi saçlara da sahip değildi ama ellerim en çok onun saçları arasında bu kadar ahenkle dans edebilirdi.
İşte böyle bir sevmek bendeki. Her şeyin en güzeline sahip olmasa da bende bıraktıkları en güzelleriydi.
Dalgarin sesi huzur verir ya insana öyle huzur verirdi onu dinlemek. Huzurun vücut bulmuş haliydi neznimde. Yanında kendimi bulutların üstünde süzülür gibi hisserdim. Bir tüy kadar hafif bir kuş kadar özgürdüm onunlayken. Tüm bunlar bendeki onun bir parçasıydı. 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.